Zaczęło się w XV wieku

Hodowla kanarków istnieje już ponad pięć stuleci.  Jej zalążki łączą się z odkryciem przez Hiszpanów i Portugalczyków archipelagów Oceanu Atlantyckiego: Wysp Kanaryjskich  (XIV – XV w., Hiszpanie - 1496 r.), Wysp Azorskich (Portugalczycy – 1427 r.) oraz wyspy Madery (Portugalczycy – 1419 r.). W formie dzikiej kanarki występują tam do dziś, najczęściej na wyspach Teneryfie, Gran Canaria, Comera a La Palma.
Kanarki zostały opisane w 1758 przez szwedzkiego przyrodnika, profesora uniwersytetu w Uppsali  Karola Linneusza w dziele Systema Naturae, w którym Linneusz przedstawił podstawy stworzonego przez siebie systemu klasyfikacji organizmów. Początkowa nazwa Fringiella canaria została zmieniona na Serinus Canaria, która funkcjonuje do dziś.
Ich nazwa pochodzi oczywiście od nazwy archipelagu Wyspy Kanaryjskie. Ciekawostką jest, że nazwa wysp ma źródło w łacińskim słowie canis (pies), wiąże się to z faktem, że na wyspach grasowały duże stada dzikich psów, co opisywał już w I wieku naszej ery rzymski pisarz Pliniusz.